Ergens in het afgelopen jaar heb ik mijn Stoute schoenen uitgetrokken. En het doet me een beetje pijn om dat te zien en te erkennen.

Want, hoewel ik een heleboel ‘moedige’ keuzes heb gemaakt, zijn het voor mij toch veilige keuzes.

Stoute Schoenen aantrekken gaat namelijk niet alleen over moedige dingen doen die afwijken van wat de ‘gemiddelde mens’ doet.

Dat doe ik mijn hele leven al en is eigenlijk mijn ‘veilige’ keuze. Dat wat ik gewend ben te doen. Mijn comfortzone zogezegd. Verandering, veel geven zonder daar iets voor terug te verwachten en grote ‘bucketlist’ uitdagingen aangaan.

Stoute Schoenen aantrekken voor mij betekent dat ik mijn eigen grootste uitdagingen aan ga met mezelf. Met een eerlijk en  vol hart, kwetsbaarheid en een portie lef.

Dit is waar MIJN Stoute Schoenen over gaan:

Mezelf compleet erkennen (the good and the bad).

Toegeven dat ik ook niet alles weet (zoals ik mijn eigen Stoute Schoenen een hele tijd niet kon vinden).

Opstaan. Steeds weer opstaan (ook nadat ik keihard op mijn bek ben gegaan. Ik stof mezelf af en ga weer op pad).

De dingen creëren die ik wil creëren, ook al weet ik nog niet waar het me brengt (vertrouwen houden in mijzelf, mijn kwaliteiten en talenten).

Een bijdrage leveren aan het leven van andere mensen (met alles wat daarbij hoort en alles dat ik in me heb).

Met nieuwsgierigheid mijn ware verlangens volgen, ook al weet ik nog niet waar ze me brengen (en daarbij dus ook de angst voor falen én de angst voor succes op de koop toe nemen).

Onvoorwaardelijk gaan staan voor wie ik ben, waarom ik hier ben, wat ik kan, wat ik weet en wat ik doe (en dus ook niet doe).

Toegeven dat ik ook een EIGEN droom heb (naast de dromen van anderen waar ik een bijdrage aan lever).

Hulp van anderen accepteren bij het waarmaken van mijn droom (en die hulp ook ontvangen).

Sowieso: leren ontvangen (period).

De persoon zijn die ik wil zijn (zoals gezegd met een eerlijk en vol hart, in kwetsbaarheid en met een flinke portie lef).

 

Deze schoenen trek ik vandaag symbolisch weer AAN. Het is een beslissing die ik neem en door dit op te schrijven (met een eerlijk en vol hart, in kwetsbaarheid en een portie lef dat ik hiervoor nodig had) neem ik ook meteen actie. Dat is altijd het moment dat ik weet dat ik weer de juiste Stoute Schoenen heb gevonden.

Dit kon ik niet alleen doen. Zonder dat ze het misschien weet heeft Hedy van Happy Crochet Patterns me hierbij geholpen.

Afgelopen vrijdag kreeg ik onverwachts een pakje overhandigd door de postbode. Ik had niets besteld en was verrast. De verrassing werd nog groter toen ik het openmaakte en Hedy’s prachtige boek ‘Dierencapes haken’ aantrof.

Dat boek is het resultaat van een droom die zij drie jaar geleden uit sprak. En nu ligt het er: een fantastisch fris en inspirerend boek vól met haar eigen patronen. Wat een prachtig cadeau om te mogen ontvangen!

Maar Hedy had nog meer voor mij in petto: een ontroerende handgeschreven boodschap voorin en een kaartje met de tip om zeker ook op pagina 102 te kijken. Op pagina 102 vond ik het dankwoord met lieve woorden voor iedereen die een bijdrage hadden geleverd aan haar boek.

Daar word ik ook vernoemd.

Ik kon mijn ogen niet geloven (en de tekst in eerste instantie ook niet lezen omdat ik moest brullen), maar het stond er echt.

En in het kader van ontvangen zeg ik: lieve Hedy, dankjewel! Voor je mooie complimenten en de boodschap die ik luid en duidelijk heb gehoord.

Het is tijd dat mijn Stoute Schoenen weer AAN gaan.

Natuurlijk broeit, groeit en bloeit er nu van alles in mijn hoofd. Net op een moment dat ik dacht: ‘ik ga geen eindsprintje trekken voor het einde van het jaar.’ Dat ga ik ook niet doen, want dan wijk ik af van mijn eigen Flow Formule.

Maar ik ga het wél onderzoeken mét mijn Stoute schoenen aan en alle punten die daarbij horen en die ik hier boven heb opgesomd.

Heb ik nog een vraag voor jou (uit nieuwsgierigheid): Hoe zien jouw (met een eerlijk en vol hart, in kwetsbaarheid en een flink portie lef) Stoute Schoenen er uit?